Alpe d’Huzes

Vanaf afgelopen woensdag een vervelend griepje onder de leden met koorts. Hopende dat dat op de dag van de Amstel Gold Race, 19 april, zodanig over is dat ik mee kan fietsen, ga ik vrijdag op weg naar het verre zuiden. Ik ben niet goed in ziek zijn, dus vrijdag avond gewoon uit eten gegaan, en een paar biertjes, maar ik voelde me niet echt lekker. Onze medische staf had gezegd:”Bij koorts wordt er niet gefietst”. De nacht van vrijdag op zaterdag was niet echt geweldig, de halve nacht wakker gelegen, en ik voelde wel dat mijn koorts niet echt gezakt was. Zaterdag ochtend, 38,4 , dus niet fietsen maar stevig balen. Van de negen man gaan er uiteindelijk zeven fietsen, één knieblessure (Ruud), één griep (ondergetekende). twee man de 100km (Bart en Hemmo) en vijf de 150km (Tjalling, Vincent, Arian, Erik, Erwin).
Ruud en ik gaan Maastricht in. Koffie, ff rondlopen, koffie, kruidvatvestigingen tellen. Interessant feitje: Maastricht heeft 276 kruidvatvestigingen in een straal van 2km rond het Vrijthof. Na Maastricht even naar de Keuteberg om onze jongens daar omhoog te zien zwoegen. Om 12:45 staan we op de Keuteberg, Hemmo en Bart (100km) zijn dan al gepasseerd en zijn net gefinished op de Cauberg. Het wachten is op de rest.  Na een uur zien we Tjalling stilstaan(!) onderaan de berg, mij leek het vermoeidheid, hoewel ik zijn versie nog niet gehoord heb zal die iets zijn van: “Iemand voor mij ging op de grond liggen, ik probeerde er nog overheen te fietsen maar toen stak hij z’n schoenen tussen m’n spaken”. Ik hou het voorlopig op mijn versie, als objectief toeschouwer zie het toch vaak het beste.
Omdat Tjalling ons zag staan vermande hij zich weer een beetje, deed of hij weer helemaal fit was en sprintte de berg op.  Daarna was het een wonderlijke optocht van lopende en fietsende en scheldende en lachende mensen, sommige met alleen nog de blik 10 cm voor hun voorwiel gericht, anderen met een lach, dat ze hier ooit aan begonnen waren, sommigen tierend omdat hun voorganger tot zijn uiterste grens ging maar toch de berg niet de baas kon en stil ging staan, soms zelfs omviel.  Na nog 2 1/2 uur koukleumen, het was inmiddels begonnen met regenen, en na een aantal valpartijen te hebben aanschouwd, allemaal niet ernstig, kwam de twijfel of de rest nog wel langs zou komen. Na de levensgevaarlijke afdaling terug naar de auto kwam ons groepje inderdaad langs, in “groepjes” weliswaar, maar niet verder dan 5 minuten uit elkaar. We konden gerust naar de auto, om ons in het hotel weer op te warmen, ik had nog steeds koorts.

Hmm, Een stukje fietsen met de grote mannen. Tjalling en Paul, beiden vorig jaar 7 keer Alpe d’Hues met een gemiddelde van onder het uur per beklimming, Arian, ook 7 keer vorig jaar, nog twee amateurrenners, en twee teamgenoten van Arian voor dit jaar Alpe d’Hu6, Erik en Erwin. 
Laat ik het maar wijten aan de hoogte stage van vorige week en het drie weken niet op de fiets zitten, maar ik werd aan alle kanten voorbijgereden. Kon met geen mogelijkheid in de klimmetjes volgen zonder in ernstige ademhalingsproblemen te komen, en dit was niet te wijten aan de WC-rol brand die zich dat weekend ook ergens afspeelde. Kortom, ik heb nog een lange (trainings)weg te gaan!

Uiteraard heb ik de route weer op gps staan, maar niet helemaal, slechts de laatste 25 km van de 100. Ik was weer ‘ns wat vergeten.

Na ruim een week hoogte en koude stage (in de Rocky Mountains) en aansluitend een workshop integratieprocessen (in New York) weer terug in NL. Of de hoogtestage geholpen heeft weet ik nog niet, maar het was in ieder geval een schitterende ervaring om een keer te snowboarden (en skieën) in de powder snow van de Rocky Mountains. Of het zinvol is geweest deze hoogte stage met een koude stage te combineren is mij ook nog niet geheel duidelijk. Feit is dat het temperatuurverschil Amsterdam versus Rocky Mountains in maart ongeveer net zo groot is als Alpe d’Huez versus Amsterdam in juni, namelijk een graadje of 15/20. Uiteraard is het zeer zinvol geweest om in New York te ervaren hoe succesvol de integratie van verschillen bevolkingsgroepen daar is, temeer daar er 5 juni in Bourg d’Oisons ook verschillende groepen van onze bevolking zich daar zullen bevinden.
Nu terug hier en maar weer snelverder trainen!

Afgelopen zaterdag 8 maart was de bijeenkomst van de Alpe d’Huzes-gangers 2008.
Deze was in de Gazelle fabriek te Dieren, alwaar de kantine helemaal was volgestroomd met de fietsers en vrijwilligers die dit jaar zich inzetten voor het KWF.
De noodzaak voor deze actie bleek weer uit de introductie ronde waar vele deelnemers hun motivatie vertelden, velen hebben naasten verloren aan kanker, iedere bagagedrager van de Alpe d’Huzessers zit vol.
Peter Kapitein, die ondanks de fysieke aanslag die op hem is gedaan tijdens zijn behandelingen ook was gekomen naar deze bijeenkomst, heeft een schitterend schilderij in ontvangst mogen nemen ter ere van zijn inzet voor Alpe d’Huzes.
Het vervolg was voornamelijk informatief voor de rijders en de vrijwilligers, wederom is er enorm veel bereikt om deze actie met weer veel meer deelnemers mogelijk te maken. Zelfs het leger is ingezet! Het medisch team is enorm geworden (+- 40 mensen).
Er gaan twee vrachtwagens rijden in plaats van één. Heel Bourg d’Oisans is in de Alpe d’Huzes week “alleen” voor Alpe d’Huzessers.
Kortom we worden bekend en bemind.

Vanaf vandaag nog precies 100 dagen.